Ecuador - dag 3

hola chicos!

sorry zun, de knop van het uitroepteken en het vraagteken is kapot, vandaar het gebrek aan expressie in dit verslagje. waarschijnlijk het laatste verslagje voor drie dagen want vandaag vertrekken we naar de cotopaxi. jeuj. een vulkaantje van 5800m hoog, de reus van de andes. mijn fantastische plan was hem te beklimmen, zomaar ff tussendoor, maar jammergenoeg lijkt met twee daagjes acclimatiseren en vreselijk stormachtige winden op de berg in dit seizoen mijn planneke boembaf in het water te vallen. maar niet getreurd, dan gaan we [tot groot jolijt van arne] ons in een jeepke maar boven laten brengen en van 4500m tot 4800m een klein stukske te voet doen en natuurlijk dan veel fotokes trekken want he lo how, afgezien da wij hebben. en tons afgepeigerd van het naar boven kruipen nog een fotoke in de refuge.
enfin, dat is nog toekomstmuziek, nu zitten ze in een jeugdherberg in quito, een superleuk met alles in, nadat het donker is moet je geen stap meer op straat zetten. superfacil.
gisteren naar het midden van de aarde geweest [mitad del mundo], leutig chaotisch op de bus tussen alle ecuadorianen in. weeral beseft dat ecuador het land is voor de vanhaeckes. allemaal kleine mensen met kleine beentjes. ik smeer nu elke dag een hele pot zelfbruinende creme en ik val helemaal niet op. ecuadoriaantjes zijn enorm behulpzaam maar zo enorm chaotisch [which I like] dat als je iets vraagt sturen ze je naar alle kanten tegelijk. hier is echt dringend nood aan psychomotorische therapie teneinde hun ruimtelijke orientatie te optimaliseren... hehe

alleekes tot binnen enkele dagen na ons uitputtende cotopaxiavontuur.

kuzzeke,

liezebies