Peru-Diarios del autobus

Chicos!

Ho ho, we hebben de afgelopen week het wereldrecord ( Guinnes book of records) autobusritten ver-broken, met als gevolg dat we nu ook ge-broken zijn. Twee nachtbussen, vier dagbussen en een paar van die tsjoektsjoek-busjes (altijd ambiance; peruanen zingen en dansen o-ver-al). Allez, met het vooruitzicht voor zondag nog eens twee nachtbussen en 1 dagbus (amai, de gidsen op de inca trail zouden ons dan kunnen dragen in plaats van ons tenten¡) heeft reislijdster liesje besloten een paar van die nachtbussen over te slaan en een vliegtuigske naar arequipa te nemen (joehoe¡), dan vliegen we zelfs over de nasca-lines (jammer genoeg zonder iets te zien, maareuh, we zijn er toch over gevlogen, hehe).
Dus hadden we iets meer tijd in Huarez¡ Mensen, q lindisimo (supermooi). Dti is echt Zwitserland¡ Enfin als je er 2000 meter bij optelt, de choatische bebouwing wegknipt, de struiken snoeit en paarse koeitjes op de weiden zet: zjuust hetzelfde dus;) Huarez is een stadje dat tussen de cordillera negra (zwarte bergketen, geen sneeuw) en de cordillera blanca (witte bergketen, jaja zeer goed geraden, een bank vooruit en een kus van de juf, bergen met wel sneeuw) ligt op een luttele 3200m. Easy dachten we, laten we een dagje met een gidse (ook lindisima vond arneke) een tochtje maken naar een meertje en een watervalletje... Na (zucht,puf kreun) honderd meter klimmen dood-op, maar (puf,zucht,kreun) nie opgeven, blijven gaan, nie pleuje (kreun,zucht,puf), laten zien dat die belgskes nog altijd de dappersten van alle volkeren zijn, en de Jorge (colombiaan die mee was met ons, very gay but also very in denial) maar tetteren en gestjes maken... maar menskes, wat kregen we als beloning bij de afdaling¡ prachtige ongeschonden- door- milkakoeien-gletsjerbergen (6700 m). Op de weiden de echte andeaantjes, je weet wel, die van op de fotookes met pofferige rokjes (in flashy kleurtjes, ons groene vestjes matchen perfect) en een hoedje op hun voorhoofd. En geen toerist in de omgeving (ah, ja, wie is er zo onozel zichzelf een soroche (hoogteziekte) aan te doen? hm, wij dus).

Allez, wij dachten onszelf daarna maar eens goed te verwennen met een pizzaatje a la peruana en een Cristal pintje (neeje, niet van alken, wel van trujillo). Arneke zat al in volledige extase van zijn pizzatje met zijn benen op en neer te wippen. Allee dat dacht ik maar (na grondige inspectie van de reislijdster bleek van niet), want ook ons tafeltje en de planten rondom begonnen uit sympathie mee te wippen. Hm, toch niet normaal, de vloer begon ook eigenaardig te trillen (Arneke bleef rustig verder eten, ge kent hem he, als hij aant eten is hij vol-le-dig gefocust). Liesje toch maar naar buiten, en niet als enige, toch een veiliger gevoel dan in een gebouw zitten (Arne nog steeds onverstoord zijn pizzaatje verorberend). Iedereen buiten aan het bellen en angstig rondkijkend, maar twas van korte duur want na twee minuutjes (Arne nog steeds als enige binnen) nam de trilling in amplitudo af en konden we weer ademhalen (iedereen zag ondertussen al blauw), en Arne zijn pizzaatje was ten-minste niet koud geworden;) Ah¡ Hombres¡

Et voila, nu zitten we in de luchthaven van Lima na ons nachtbusje (die busjes zijn de ideale gelegenheid om filmkes te kijken, ik begin zowaar meer de spaanse ondertitteling te lezen dan naar het engels te luisteren, dus toch nog vorderingen op spaans vlak¡hehe) wachtende op onze vuelo naar arequipa...

Volgende keer dus Diarios del avion...


Oh ja, juist in de krant gelezen dat de aardbeving 7.9 op de schaal van richter was en in zijn epicentrum toch voor veel miserie heeft gezorgd...

Peru- Tercer dia

Buenas dias, chicos,

Yep, we zijn in het land van de incaantjes geraakt zonder kleerscheuren. Vlotjes (euhum, alles is relatief natuurlijk) na een stuk of vijf controles van paspoort, rugzakken, jassen en bijna onderbroekinhoud toch nog binnengelaten. Oef¡

Arneke, ocharm da jongske, heeft een beetje teveel meegewiebeld op zijn paardje (gelijk nen echte caballero) en zijn hoogdorsale wervelzuil zit vo-le-dig geblokkeerd. Het excuus om ons eens te smijten in de luxe en nekeer een hotelleke met een zwembad aan het zeetje te verschaffen. Ff niet denken aan de centjes (allee, in zuidañerikaanse termen natuurlijk), dat valt toch op te lossen met ene pennetrek (hehe, visa)¡ Place to be, Mancora, een mini ´vissers´dorpje aan de cote-dázur van peru. Rijke peruanen komen er in het zonnetje liggen om net nog iets bruiner te worden dan ze al zijn. Dat staat echt poshy¡ Een tegenvaller voor Arne, voor hem zijn ecuadoriaanse vrouwen veel knapper¡ Sjans voor hem dat hij een langbenige, D-cuppige (in her dreams) belgische brunnette mee heeft genomen.
Enfin, na een dagje luilekkeren in mancora zijn we doorgereisd naar Puira van waaruit we vandaag een lang busje naar Trujillo nemen. We wouden een sofa-cama (eentje waar je in kan slapen snachts) deze nacht maar die zaten allemaal vol dus dan maar weer een dagbusje. Peruanen lijken meer kaas gegeten te hebben van effectieve systemen, alles is hier beter gestruktureerd en georganiseerd dan in ecuador. Geen openbare marktjes meer op de bus, echte winkels waar je ietwat modieuzere kleren kan kopen, supermarkten die op westerse supermarkten lijken, allee luxedingen waar we na een ontwenningskuur in ecuador eigenlijk helemaal geen nood meer aan hebben.
Behalve aan 1 ding dan natuurlijk; Chocolade¡ Jaja, we hebben in een groezelig winkeltje in Cuenca een paar potten NUTELLA gevonden. Jaja, je leest het goed; NUTELLA, de echte jong. Direkt heel de voorraad van dat winkeltje geplunderd... Mensen, de eerste aanraking van mijn smaakpapillen met het goddelijke mengsel was een waar culinair orgasme¡ Nu eten we elke morgen nutella bij ons toostjes (rare mensen die europeanen). Maravillosa...

Schattbollekes thuis en in de rest van de wereld, kga mijn rugzakske verder klaarmaken en zien waar ik al die pottekes nutella moet steken.

Hasta luego,

Liezebies

O ja, Elke, Ik heb je bergschoenen niet mee, ergens in de garage ligt nog een extra paar bergschoenen van mij (miskoop), hehe¡
Vokkie, alles goed met je knietjes? Arneke mist je enorm.