Chile- De kelder van de duivel

Queridas amigas¡

We zijn ook aangekomen in santiago gelijk papa, na een overweldigende tocht langs nog overweldigendere wijnboerderijen, andesbergen, pampas (zelf te keizen in welke volgorde) maar niet in die van compostela, wel de enige echte van chile¡ Zo gepeperd als zijn naam maar zo 'cool' als zijn inwoners.
Ah, Santiago, een stad vol tegenstelling, je kan het ruiken als je door de straten struint, je kan het proeven in de tintelende merlot 'La Joya', je kan het lezen achter Neruda's woorden in zijn obras¡ Santiago¡ We zijn zelfs tot in de casillero del diablo (kelder van de duivel) geraakt maar eigenlijk waren we meer betoverd door het biercafeeke om den hoek waar echte duvel stond (doebel in het spaans), honger is de beste saus, dus zeker na al dienen tijd echt lekker belgisch bier proeven was duivels goed.

Maar om hier te geraken hebben we de reusachtige Andesbergen over moeten steken (hm, ben serieus heroiesch aant worden zunne) , zijn rivieren hebben we moeten beraften, hebben we de droge pampas (vol sappige biefstukken, voor arneke zeer moeilijk om zonder stoppen te passeren) als echte cojboys bepaardrijd en langs veel te veel om hepatologisch verantwoord op te noemen 'bodegas' , wijnboerderijen op de fiets gepasseerd (wel met stoppen).
Zalig was het, mensen, zo zalig zelfs dat het genieten ervan mij de goesting benam om te schrijven. Maar geen nood, de lente is int land en dus is het tijd om elkaar nog meer kusjes te geven; feestjes te organiseren, kindjes te maken en nog meer op reis te gaan.

Hasta manana?

Besitos,

Liezebies